روزگاری بود ميوه اش فتنه،
خوراکش مردار،
زندگی اش آلوده،
سايه های ترس شانه های بردگان را می لرزاند.
تازيانه ستم، عاطفه را از چهره ها می سترد.
تاريکی، در اعماق تن انسان زوزه می کشيد
و دخترکان بی گناه، در خاک سرد زنده به گور می شدند.
و در اين هنگام بود که
محمد (ص)
بر چکاد کوه نور ايستاد و زمين در زير پاهای او استوار گرديد.
«اِقرَأ باِسم رَبِّک اَلُّذِی خَلََقَ» عيد رسالت و جشن برگزيدگی و برانگيختگی پيامبر بزرگ اسلام، حضرت محمد مصطفی (ص) بر جهان و جهانيان مبارک باد